(1811-77) astronom francuski. Od 1846 r. prof. uniwersytetu w Paryżu i w latach 1854-70 oraz 1873-77 dyr. obserwatorium paryskiego. W latach 1845-46, niezależnie od astronoma brytyjskiego J.C. Adamsa, na podstawie analizy perturbacji biegu planety Uran, stwierdził istnienie nie znanej planety i określił przybliżone elementy jej orbity. Dane te umożliwiły astronomowi niemieckiemu J. Gallemu odnalezienie w 1846 r. tej planety, nazwanej potem Neptunem.
seria wysyłanych przez ZSRR próbników kosmicznych, przeznaczonych do badań Księżyca i jego otoczenia: Łuna 1 (wystartowała 2 I 1959 r.) i stała się pierwszą sztuczną planetoidą (tj. pierwszym obiektem ziemskim, który osiągnął drugą prędkość kosmiczną - opuścił przyciąganie grawitacyjne Ziemi), 4 I 1959 r. minęła Księżyc w odległości 5-6 tys. km, przeprowadziła badania pola magnetycznego i promieniowania korpuskularnego w otoczeniu Ziemi i Księżyca oraz pomiary składu i natężenia promieniowania kosmicznego. Łuna 2 (wystartowała IX 1959 r.) i jako pierwszy w historii obiekt ziemski osiągnęła 14 IX 1959 r. powierzchnię Księżyca. Łuna 3 (wystartowała X 1959 r.) i dokonała pierwszych zdjęć odwrotnej strony Księżyca. Łuna 9 (wystartowała I 1966 r.) i jako pierwszy obiekt ziemski wylądowała łagodnie 3 II 1966 r. na Księżycu oraz przekazała panoramiczne zdjęcia jego powierzchni. Łuna 10 (wystartowała III 1966 r.) i stała się pierwszym sztucznym satelitą Księżyca. Łuna 16 (wystartowała IX 1970 r.) i po wylądowaniu automatycznie pobrała próbki gruntu księżycowego, które zostały przesłane na Ziemię. Łuna 17 (wystartowała XI 1970 r.) i dostarczyła na powierzchnię Księżyca pierwszy pojazd księżycowy, Łunochod 1. Łuna 21 (wystartowała I 1973 r.) i dostarczyła na Księżyc Łunochod 2. Ostatnia z serii Łuna 24 (wystartowała VIII 1976 r.) i przywiozła na Ziemię próbkę gruntu księżycowego (170 g) pobraną z głębokości 2 m.