(ang.National Aeronautics and Space Administration) jest organem rządowy USA odpowiedzialnym za planowanie, koordynację, realizację i finansowanie programu badań kosmicznych oraz rozwój astronautyki i lotnictwa cywilnego. Utworzony w 1958 decyzją Kongresu USA. Siedziba w Waszyngtonie kieruje bezpośrednio pracą 12 państw - ośrodków badawczych: Ames Research Center, Dryden Flight Research Facility, Goddard Space Flight Center, Jet Propulsion Laboratory, Johnson Space Center, J.F. Kennedy Space Center, Langley Research Center, Lewis Research Center, Marsall Space Flight Center, Michoud Assembly Facility, National Space Technology Laboratories oraz Wallops Flight Facility. Działalność NASA skupia się na realizacji 5 zasadniczych programów, które dotyczą: techniki lotnictwa i kosmonautyki, badań kosmicznych i ich zastosowań, śledzenia lotów kosmicznych oraz systemów łączności i gromadzenia danych, a także komercyjnego wykorzystania badań i lotów kosmicznych. NASA prowadzi i nadzoruje ścisłą współpracę w dziedzinie astronautyki z różnymi państwami i agencjami kosmicznymi (m.in. z Europejską Agencją Kosmiczną). Najważniejsze przedsięwzięcia kosmiczne zrealizowane przez NASA obejmują: programy lotów załogowych Mercury, Gemini, Apollo (w tym realizację lądowania człowieka na Księżycu), misje próbników międzyplanetarnych Viking, Pioneer, Voyager, Galileo, Magellan, Ulysses, próbników księżycowych Ranger oraz Surveyor, wprowadzenie do służby wielu specjalistycznych obserwatoriów astronomicznych, a także szerokie praktyczne zastosowanie sztucznych satelitów do celów użytkowych (w meteorologii, teledetekcji, telekomunikacji i in.).
(ang. Near Earth Asteroid Rendezvous) amerykańska sonda kosmiczna wykonująca pierwszą misję kosmiczną poświęconą badaniom planetoid. Wyniesiona w przestrzeń kosmiczną 17 II 1996 r. przez rakietę Delta w kierunku roju planetoid krążących między orbitami Marsa i Jowisza. 27 VI 1997 minęła planetoidę Matyldę w odległości ok. 1200 km, co stanowiło największe dotychczas zbliżenie do tego typu obiektu. Za pomocą multispektralnego systemu optycznego NEAR wykonała zdjęcia mocno ukraterowanej powierzchni planetoidy, jednocześnie, za pomocą spektrometru gamma, były prowadzone obserwacje kosmiczne krótkotrwałych wybuchów w zakresie promieniowania gamma. Po dokonaniu I w 1998 r. manewru grawitacyjnego w pobliżu Ziemi, NEAR została skierowana ku planetoidzie 433 Eros, po dotarciu, do której stanie się jej sztucznym satelitą (orbiterem) i będzie prowadzić wszechstronne badania naukowe - ich celem jest określenie rozmiaru, kształtu, masy, pola grawitacyjnego, okresu rotacji, składu chemicznego gruntu planetoidy, uzyskanie obrazów ukształtowania powierzchni oraz danych o ewentualnym polu magnetycznym w otoczeniu Erosa.
(1643-1727) angielski fizyk, astronom i matematyk. W latach 1669-1701 prof. uniwersytetu w Cambridge. Od 1672 r. członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie, od 1703 r. jego prezes, a od 1699 r. członek francuskiej Akademii Naukowej. Od 1699 r. dyr. mennicy królewskiej. W 1705 r. otrzymał szlachectwo. Prace Newtona dotyczyły prawie wszystkich działów fizyki. W najważniejszym dziele, Philosophiae naturalis principia mathematica (z 1687 r.), rozwinął naukę o przestrzeni, czasie, masach i siłach, podając ogólny schemat rozwiązywania konkretnych problemów mechaniki, fizyki i astronomii. Sformułował 3 prawa dynamiki oraz prawo powszechnego ciążenia. Na ich podstawie opracował m.in. teorię ruchu planet, uzasadnił 3 prawa Keplera, wyjaśnił zjawisko precesji oraz zjawisko przypływu i odpływu. Prace Newtona w zakresie optyki (Optics z 1704 r.) dotyczyły m.in. zasad optyki geometrycznej, dyspersji światła i jego interferencji. W 1672 r. wysunął koncepcję korpuskularnej budowy światła. Opublikowaną w 1701 r. pracę Newtona o skali stopni ciepła i zimna często uważa się za początek nauki o cieple. W dziedzinie matematyki Newton, wraz z G.W. Leibnizem, jest współodkrywcą rachunku różniczkowego i całkowego. W 1669 r. przedstawił metodę numerycznego rozwiązywania równań, podał klasyfikację krzywych 3 stopnia na 72 rodzaj.