Układ Słoneczny - Mini Słownik - Informacje na temat wszystkich ciał niebieskich

Mini Słownik :

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Z :

ZORZA POLARNA

Świecenie górnych warstw atmosfery ziemskiej charakterystyczne dla obszarów arktycznych (zorza pn.) i antarktycznych (zorza pd.). Najczęściej występuje w odległości 20-25° od bieguna geomagnetycznego Ziemi (pn. lub pd.). Zorze polarne mają bardzo różnorodne formy. Najczęściej są to świecące barwne łuki, smugi albo pasma (wstęgi), jednorodne lub o strukturze promienistej, o wyglądzie draperii, zasłon, koron itp. Zarówno położenie zorzy polarnej na niebie, jak i zabarwienie oraz natężenie świecenia ulegają ciągłym, często bardzo szybkim zmianom. Zorze polarne pojawiają się na wys. 65-140 km, zwykle jednak ich dolna granica leży na wys. ok. 100 km, a rozciągłość pionowa wynosi 100-200 km (niekiedy dochodzi do 1000 km). Zorze polarne powstają w wyniku oddziaływania z atmosferą ziemską schwytanych przez ziemskie pole magnetyczne prędkich elektronów i protonów emitowanych przez Słońce. Atomy i cząsteczki (gł. tlenu i azotu) w górnych warstwach atmosfery, wzbudzone wskutek bombardowania ich przez prędkie cząstki, emitują promieniowanie o charakterystycznym dla nich widmie. Istnieje związek między występowaniem zórz polarnych a aktywnością Słońca i aktywnością geomagnetyczną. Zorze polarne towarzyszą również zaburzenia jonosferyczne. Silna jonizacja podczas występowania zorzy polarnej powoduje zaburzenia w rozchodzeniu się fal radiowych.